skip to Main Content

بررسی ارتباط توانایی های حرکتی با آنتروپومتری و فعالیت جسمانی دانش آموزان

بررسی ارتباط توانایی های حرکتی با آنتروپومتری و فعالیت جسمانی دانش آموزان

بررسی ارتباط توانایی های حرکتی با آنتروپومتری و فعالیت جسمانی دانش آموزان ۱۲ تا ۱۵ ساله شهر تهران
مقاله ۵، دوره ۳۳، شماره ۳۳ – شماره پیاپی ۱۸۳۷، زمستان ۱۳۸۶

نویسندگان
فضل اله باقرزاده؛ محمود شیخ؛ مهدی شهبازی؛ شهرزاد طهماسبی بروجنی؛ مرضیه مشهوری؛ فرح بانو قادری*

چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط ممکن بین توانایی های حرکتی، شاخص های آنتروپومتریکی (لایه سنجی پوستی، دور اندام ها، درازا و نسبت بین درازا و پهنای اندام ها)، انواع تیپ بدنی و فعالیت جسمانی است.به این منظور ۲۷۷ دختر و پسر دانش آموز ۱۲ تا ۱۵ ساله شهر تهران به شیوه تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. قد، وزن، شاخص توده بدن (BMI)، ۹ مورد لایه سنجی پوستی، ۱۳ مورد دور اندام، ۸ مورد طول اندام و ۸ مورد نسبت درازا و پهنا اندازه گیری شد. انواع تیپ بدنی (اندومورف، اکتومورف و مزومورف) مطابق نظر کارتر و هیث (۱۹۹۰) مشخص شد. فعالیت جسمانی آزمودنی ها براساس پرسشنامه تلاما و همکارانش (۱۹۹۶) به دست آمد. همچنین از آزمون یوروفیت (۱۹۸۸) که شامل آزمون های دو رفت و برگشت استقامتی ۲۰ متر، قدرت پنجه، پرش طول در جا، بارفیکس، دراز و نشست، دو رفت و برگشت ۱۰ در ۵ متر، ضربه زدن انگشت روی یک صفحه، انعطاف پذیری به جلو در حالت نشسته و حرکت تعادلی فلامینگو، برای سنجش توانایی های حرکتی استفاده شد.ارتباط بین شاخص های آنتروپومتریکی و نتایج آزمون یوروفیت در حد متوسط بود که این مسئله بویژه در آزمون های تحمل وزن معنی دار مشاهده شد. فعالیت جسمانی آزمودنی ها به شاخص های آنتروپومتریکی آنها وابسته نبود. نتایج آزمون دو رفت و برگشت استقامتی در همه گروه های سنی در هر دو جنس ارتباط معنی داری با فعالیت جسمانی داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back To Top